Sfeerimpressie Gondar on the move 2010
Kanjers van Gondar zijn weer veilig thuis
Zaterdag 20 maart Schiphol, Nederland.
De fanclub en famlieleden staan te wachten op Schiphol. Het Gondar projectteam Bea Walma, Sytze Grijpma, Petra Lemmens, e.a. staan hen al op te wachten op Schiphol. Zelfs spandoeken zijn meegenomen om de groep Gondargangers welkom thuis te wensen. Blije gezichten, iedereen weer veilig thuis! Na 7 weken hard werken in Gondar. De klus is geklaard. Top, jongens en collega’s. We hebben het prima gedaan in Gondar, met z’n allen! Geweldig! Er zullen nog vele momenten komen dat we met elkaar zullen napraten!
Tot gauw!
Vr.gr. Cisca Vaillant, Projectteam Gondar on the Move
Laatste bericht van Tjacco
17-3-10
Voor iedereen is dit een hele drukke dag. Iedereen loopt van “hot naar her”. Ik ben bezig met de Ethiopian Airlines om de tickets te controleren. Goede zaak, want het vluchtschema was veranderd. Ik heb alles aan kunnen passen. We vliegen nu om 12.00 uur, en moeten om 10.00 uur inchecken. Even Skypen met mijn cursisten in Nederland. Daarna op de foto met het personeel. Weer naar de Ethiopian Airlines. Eten. Met Yemane naar de eerste ICT-beurs van Gondar. Ik gebruik de hele dag maar de tjuktjuk. Dat schiet tenminste op. De jongens zijn aan het regelen, verven, installeren, lopen, sjouwen met kratten enz.
De uitnodigingen voor het afscheidsfeest zijn gereed. Ze verwachten zo’n vijftig man op het dak van het hotel. De baas van TVET college komt ook. Het feest is van 20.00 uur tot 0.00 Europese tijdsnotering. Het was een leuk feest met de cursisten van TVET en het personeel. Yemane en docenten van TVET college kwamen ook even langs.
18-3-10
Alweer een drukke dag. Na het ontbijt gaat iedereen aan de slag. Foto’s kopiëren, de laatste klussen afmaken en de lege kratten wegbrengen. In de middag heeft het hotel een koffieceremonie voor ons georganiseerd. Met brood en popcorn geven we nog een paar speeches. Na vele applausjes gaan we weer door. Iedereen vraagt om kleding, geld en alles wat je maar kan missen. We geven het personeel kleding, koekjes, groepsfoto’s enz. We geven het hotel ook nog een paar grote foto’s als herinnering aan ons.
19-3-10
Na het ontbijt nemen we afscheid van het personeel. Dat er vele tranen vallen is niet te voorkomen. Een snik en een traan en we vertrekken naar het vliegveld. Dat vervelende inchecken bij aankomst begint weer. Schoenen uit, alles op de lopende band om gescreend te worden. Riemen af. Ik moest zelfs mijn boormachine even laten draaien want misschien denken ze wel dat er kogels uit kunnen komen. We vliegen met een Fokker 50 naar Addis Abbeba. Daar aangekomen gaat Mark op het vliegveld op zoek naar een hotel voor ons. Mark heeft het hotel wat Gerda heeft geboekt voor een dag gevonden, nl. het Jupiter International Hotel, vlakbij het Hilton Hotel. Wat een luxe, mooi dat er ook draadloos internet op de hotelkamer is. We moeten nl. 16 uren wachten,voordat onze internationale vlucht vertrekt uit Addis Abeba naar Amsterdam. Dus even genieten van het luxe hotel, en Addis Abeba bekijken.
We vliegen met de Egyptian Airlines via Cairo weer terug naar Amsterdam. We moeten onze kleren weer aan van de heenreis. De warmte, 31 graden van Ethiopie, zal omgewisseld worden door de kou van Nederland. Of zou het misschien toch al lekker voorjaarsweer zijn in Nederland? We wachten maar af. We zullen de Ethiopische vriendelijkheid en warmte missen, en kijken uit naar onze terugkomst in Nederland.
Groet Tjacco
Bericht van Tjacco
6-3-10 Vertrek naar Siemens Gebergte met de groep!
Om 6.30 uur ontbijten in het hotel. Helaas is Martin ziek geworden en gaat niet mee. We maken afspraken met het hotel over de verzorging van Martin. Om 7.15 uur op pad in een luxe coasterbus. In de bus zit een chauffeur, reisleider, kok en een hulpkok. Na een paar uur rijden stoppen we in Debark voor de lunch. Daarvoor even over de markt gelopen omdat ze de lunch nog moesten voorbereiden. Weer de bus in nu met nog 2 personen erbij. Dat zijn onze parkrangers(beveiliging). De wegen worden steeds steiler. We stoppen bij de checkpoint. Onderweg veel Nederlandstalige muziek. We klimmen met de bus naar 3000 meter hoogte. Adembenemende uitzichten(ook vanwege mijn hoogtevrees). Dan stoppen we bij de apen. We maken foto’s en video’s. Er komen kinderen naar ons toegelopen om hoedjes en slingers aan te bieden. Je stopt een steen in een slinger, rondjes draaien en wegschieten. Iedereen koopt wel een hoedje of slinger.
We lopen de berg over en gaan weer terug naar de bus. Die brengt ons naar het kamp. De tenten worden opgezet. Dat mag je zelf ook doen maar dat hoeft niet. De meesten willen ook wel even zien hoe onze kippen om het leven worden gebracht. Toen even echt koffie gedronken met melk en suiker. Alles is uitstekend verzorgd. De avond valt, de zon gaat onder. Iedereen vergeet Gondar even en komt tot rust. De “smog”, stank en lawaai van Gondar is helemaal weg. De nu inmiddels zes bewakers zitten om het kamp heen. ’s Avonds heerlijk gegeten en afgesloten met kampvuur.
7-3-10
De volgende ochtend al weer vroeg op. We maken een wandeling langs de bergranden. Ik had het al snel gezien en loopt terug met Mark en een bewaker. Het is maar goed dat ik niet verder mee ging want op een gegeven moment moesten ze over een “krakkemikkig” bruggetje zonder leuning van een kleine meter breed. Aan de ene kant een afgrond van 100 meter en aan de andere kant een afgrond van 400 meter. Bij de laatste was ook een spectaculaire waterval. Om 13.00 uur gaan we weer op de terugreis. We picknicken nog even onderweg. Om ongeveer 17.00 uur kwamen we weer aan. Het is gebruikelijk om de crew een fooi te geven. Dat gaat in de volgende gradaties. De bewakers 50birr, hulpjes 100birr, kok 150birr, chauffeur en reisleider ieder 200birr. 1 Birr=0,18 eurocent.
8-3-10
We zijn gisteren teruggekomen van ons weekend avontuur Siemens Gebergte. Er moet vandaag weer gewerkt wordenl. Iedereen is nog wat stijf van de dag ervoor maar gaat met nieuwe energie aan de slag. Alwin, Sytse en Bennie naar TVET college. Later komen Mark en Martin daar ook om hen te interviewen. Thierry en ik gaat naar de Tsedale Nega College. Daar aangekomen is de stroom weer eens uitgevallen en Yemane vertelt dat het nog de hele dag gaat duren. We bedenken een alternatief plan. Met de power die we nog in de laptops hebben gaan de cursisten een netwerk -tekening maken in het programme Paint.
9-3-10
Vandaag aan de slag in de ICT bij het Tsedale Nega College. Arno is het kamertje van Yemane aan het schilderen. Petra is ook naar de Tsedale Nega om de theorie lessen van onze sporters te volgen. Omdat de stroom vaak uitvalt hebben we een ups op het modem en router geplaatst. Zo kunnen we als de stroom uitvalt nog zo’n 45 minuten draadloos internetten.
10-3-10
Alle cursisten gaan weer naar hun locatie om les te geven. Voor Petra een Skype verbinding opgezet zodat ze met haar collega’s en cursisten in Nederland kan Skypen. Afspraak met Yemane gemaakt om morgen met hem naar het TVET college te gaan om de projecten daar te bekijken en afrondende gesprekken te voeren. Vandaag hebben de sporters ook afrondende gesprekken en over de inzet voor de volgende groep die in september komt.
Groeten,
Tjacco
Sytse, cursist Friesland College Autotechniek.
Tijdens de 7 weken in Gondar werk ik in de werkplaats van de TVET college. De theorie beheersen de cursisten hier wel. Dus bij mij ligt de nadruk op het aanleren van de praktische vaardigheden. Als voorbereiding van het Praktijk COC examen komt het motorblok veel aan bod.
In week 1; hebben ze het motorblok uit elkaar gehaald en schoongemaakt. In week 2; hebben ze het motorblok weer inelkaar gezet en de werkplaats schoongemaakt. In week 3; was het sleutelen aan de auto’s. Vervolg weken; de remmen, versnellingsbakken monteren en demonteren. Electronische gedeelte en ontsteking.
Aantal Ethiopische cursisten; 10. Waarvan 1 vrouw. Leeftijd; 19-25 jaar.
In het begin waren er startproblemen. Het tempo en de organisatie gaat hier heel anders dan in Nederland. Hier duurt alles langer voordat iets voor elkaar is. Nu gaat het redelijk. Ik heb mijn draai hier gevonden.
De Ethiopische cursisten luisteren goed. Je moet wel regels stellen in de werkplaats. Structuur aanbrengen tijdens de instructie.
Het was de eerste keer dat ik instructie gaf. Ik vind het leuk om te doen. Maar ik mag ook zelf graag sleutelen aan auto’s. Ik ben meer een doener, dan een instructeur/praktische vaardigheden overdragen. Het is wel de moeite waard om dit te ervaren.
Ik heb geleerd om met mensen om te gaan. Hun motivatie is super. Daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren. Ze hebben hier respect voor elkaar. De levensomstandigheden zijn hier zwaar. In Nederland klagen we altijd over het weer, of iets anders. Hier is grote armoede, en toch hebben ze altijd een glimlach!
Mensen in Nederland moeten hier komen. Dan krijg je pas respect hoe de mensen hier (over)leven. Dan waardeer je het in Nederland ook wat meer. Dit is een levenservaring voor de rest van je leven!
Bericht van Alwin
Bericht van Alwin, Cursist Friesland College, opleiding Engineering, uit Gondar!
Gedurende de 7 weken in Gondar, werk ik bij het TVET college, een ROC/Mbo afdeling Technical Department/Metaalbewerking.
Samen met Ethiopische studenten train ik ze voor het Praktische COC examen dat de Overheid heeft vastgesteld. Met een diploma van dit COC examen kunnen de Ethiopische studenten weer op een hoger niveau studeren b.v. richting Universiteit.
Deze Ethiopische studenten hebben vaak al een MBO diploma. Maar hebben veel theorie in hun opleiding gehad. Het ontbreekt hen aan praktische vaardigheden.
Aan de hand van opdrachten oefenen we de praktische vaardigheden en doen we de examentraining.
Week 1; maken van een raamkozijn. Week 2; maken van een trap. Week 3; maken van spanten voor het dak. Week 4; het maken van tralies.Week 5; het maken van een klein huisje. Dit is het eindproject. Hier zitten alle geleerde onderdelen in verwerkt.
Als materiaal wordt ijzer gebruikt. De kwaliteit is slechter dan bij ons. Als je bezig bent met lassen ga je zo door het materiaal heen.
Bij onze cursisten is ook een vrouw, naast alle mannelijke cursisten. De leeftijd is van 16-25 jaar. Ze zijn erg gemotiveerd.
De Ethiopische cursisten leren wel snel. Alleen is het aanleren van de veiligheidsnormen moeilijk voor hen om toe te passen. Ze gebruiken geen laskappen, terwijl er wel 30 laskappen in het gereedschapsberging zijn. Ook gebruiken ze geen slijpbrillen. Dit is erg moeilijk om hen bij te brengen omdat ze dit niet gewend zijn in deze cultuur.
Het geven van instructie vind ik leuk om te doen. Ik kan nu mijn kennis die ik op school geleerd heb toepassen door het aan andere cursisten over te dragen.
Ik vind het fijn om andere cursisten hiermee te helpen in Ethiopië.
Het Engels leer je nu heel erg snel. Doordat je dagelijks in het Engels de instructie geeft aan de Ethiopiërs.
Je bent hier “bijzonder” omdat je blank bent. Iedere Nederlander moet dit meemaken. Je inleven in deze Ethiopische manier van (over)leven. Dan krijg je pas respect hoe ze hier leven.
“Altijd een glimlach en toch straatarm.”
Bericht van Tjacco
Hallo lezers,
Hier weer wat verslagjes met daarin mijn ervaringen:
1 maart 2010
Thierry en Martin hebben ICT les gegeven. Vandaag leren we ze gericht zoeken op internet. Mark is begonnen met het in kaart brengen van de school. Henk en Chris gaan voetballen met het weeshuis. Alwin, Arno, Bennie en Syste zijn naar TVET. Even naar de bank om €50,00 te wisselen. Daar kun je rustig een half uur voor uittrekken. Alle banken worden bewaakt door gewapende mannen met AK47. Je moet je paspoort meenemen en een paar handtekeningen zetten. In de middag hebben we met de cursisten hun Engelse les bijgewoond.
2 maart 2010
Vandaag is het een feestdag. De scholen zijn dicht. Ze vieren de bevrijding van de Italianen tijdens de tweede wereldoorlog. Ook is er vandaag de Ethiopische idols in de stad. Een Nederlander coördineert het gebeuren. Sommige cursisten gaan erheen en er zijn twee met een VIP pas. Om 10.30 uur hebben we weer een gezamenlijk coaching met de cursisten.Vanmiddag gaat iedereen aan de slag met hun planning en verslag. Ze zijn hier ook creatief met het maken van bijvoorbeeld een damspel. Dat maken ze van bierdopjes.
Idols was wel aardig. Het eerste optreden was een gezang van priesters en dat duurde bijna een uur. Daarna begon idols. De jury was streng en er kwamen maar weinig door de selectie.
3 maart 2010
Na het ontbijt gaan onze cursisten op pad naar hun werkplek. Petra en ik naar het Quara hotel om een excursie te regelen naar het Simiens gebergte. We willen er op zaterdag naar toe en zondag weer terug. De man was er niet, dus we hebben een afspraak gemaakt om 15.00 uur (Europese tijd). De Ethiopiërs gebruiken zelf een andere tijd.
4 maart 2010
Ik ben vanochtend met Bennie, Arno en Alwin naar het TVET geweest. Bennie is aan de slag bij de elektronica. De docent legt in het Engels uit wat de bedoeling is. Daarna moeten de cursisten er een diagram van maken. Wanneer de technische tekening in orde is bevonden door Bennie of de docent maken de cursisten het volgens tekening. Arno en Alwin hebben mij het dak laten zien wat ze inelkaar hebben gelast. Dat dient als voorbeeld voor de cursisten. Al met al een leuke leerzame ochtend. Vanmiddag gaan we naar de Tsedale Nega College om een technische verstoring te verhelpen.
5 maart 2010
Vandaag coachingsdag. Iedereen maakt zich klaar voor morgen. De excursie naar de Simiens Mountains. Dat is een Nationaal park, daar leven in het wild zo’n 400 apen, de rode vos, en de berggeit. We krijgen dan ook een ranger/parkwachter met geweer tot onze beschikking. Het slapen gaat in tenten. Warme kleding is zeer gewenst.
’s Nachts kan het er tegen het vriespunt zitten. Normaal omdat het weekend is moet iedereen om 24.00 uur binnen zijn. Dat is nu even weer 22.00 uur net als door de weekse dagen.
Dit zijn in het kort mijn ervaringen voor de afgelopen dagen. Jullie horen snel meer!
Groet,
Tjacco
(voor foto’s die bij dit bericht horen kunt u deze link klikken)
Reis Tjacco Bijlsma
Heenreis Amsterdam-Cairo-Addis Abeba-Gondar.
De reis begon natuurlijk met afscheid nemen op Schiphol. De reis was lang maar best te doen. gecontroleerd. Ik had geslapen in het vliegtuig van Cairo naar Addis Abeba. Het vliegtuig zat niet vol dus konden we op 3 stoelen tegelijk liggen.
Aangekomen op het vliegveld Gondar stonden cursist Mark en collega Willem al naar ons te zwaaien. Na het welkom werden we in een busje “gedropt.” Tijdens de reis met het busje naar het hotel viel ik van de ene verbazing in de andere. Het was dan ook erg stil in de bus. Het lijkt wel de middeleeuwen met hoogbouw.
Mensen en kinderen lopen in kleden langs de weg. Muilezels dragen hun bagage. Soms ook paard met wagen. Het busje van ons hotel “sjeest” over de weg en maakt rare capriolen. Soms moesten we uitwijken voor koeien , geiten en tegenliggers. Mijn collega’s Petra en Gerda waren helemaal niet lekker en gingen bij aankomst even goed uitzieken.
Die ochtend kreeg ik een rondleiding door de Tsedale Nega College, de privé school waar we mee samenwerken. Ik was in de loop van de ochtend erg moe. Dat kwam ook door de vele armoede die ik te zien kreeg. Alles wat je op tv ziet is nu echt. Veel bedelende mensen en kinderen. Kreupelen en blinden zitten langs de weg en vragen om een birr. Er zijn ook veel kinderen die snoep verkopen of je schoenen willen poetsen, zelfs al heb je slippers aan. Altijd onderhandelen over de prijs als je vervoer wil met een tjuktjuk of een busje. Vrachtauto’s hebben nog nooit gehoord van een katalysator. Dikke zwarte rookwolken komen uit de uitlaat. Met de smog die er toch al hangt is het een aardig vervuilde lucht. Die smog komt van de bewoners in de krottenwijken die het eten klaarmaken door vuurtjes van kolen. De mensen in het hotel zijn erg vriendelijk. Ze doen alles voor je. Groeten gaat zo: Eerst hand schudden en dan elkaars rechter schouder tegen elkaar aanstoten.
‘s Middags ging ik even op bed, ik viel bijna om. Daarna had ik contact gezocht met de groep en ervaringen uitgewisseld. We gingen daarna nog naar het Tsedale Nega College, naar het weeshuis, het TVET(ROC/Mbo) en het politiebureau. Toen hebben we gegeten in het hotel, en nog even nagezeten met groep.
23-02-10
Mijn wekker ging om 8.30 uur. We gingen naar het Tsedale Nega College. Samen met cursist Thierry ben ik aan de slag gegaan met de cursisten van ICT. Om 10.15 uur gingen we naar de kantine voor een koffieceremonie, waar je kan ook Pepsi krijgen. De Pepsi fabriek is hier overigens ook in de stad.
Groet,
Tjacco Bijlsma, docent ICT
Nieuws van Gondar cursisten
Bennie, cursist Friesland College Engineering
“Donderdag 4 februari jl. zijn we bij het politiebureau geweest waar ik de elektriciteitsbedrading moet vernieuwen. Het was op elektrisch gebied niet veilig, dus we hebben nog wel even genoeg werk te doen. Ook zijn we ‘s middags naar de TVET School geweest (MBO School). Een gigantisch grote school in Gondar, voor elke opleiding die je je kan bedenken was er wel een gebouw. Echt geweldig om te zien! Er was natuurlijk ook een pand voor lassen en elektriciteit. Bij beide gebouwen ben ik geweest en ze hadden meer materialen dan ik verwacht had.”
Over de stad Gondar:
“Het straatleven is hier vergeleken met Nederland zeer apart. Iedereen wil wat voor je doen om maar een beetje geld te verdienen. De stad zelf is erg mooi met veel winkeltjes en kroegjes.”
Sytze , cursist Friesland college Autotechniek
“Ik begin steeds meer mijn draai te vinden hier in Gondar. Je moet gewoon even de mentaliteit vinden en met de mensen meedoen.
Ik ben bij de autogarage geweest, dat is echt een primitieve boel. Van de Milieu Wet hebben ze hier nog nooit gehoord. Het is ongeorganiseerd: blokken, versnellingsbakken, alles ligt door elkaar . Veilig werken met een brug, en een band verwisselen doen ze heel gevaarlijk. Dat worden dus nog vijf lange weken voor mij, maar ik red het wel. Nu zit ik rustig met een pilsje aan de bar een verhaaltje te typen en dat bevalt me best wel. Bier is hier overigens heel goedkoop en smaakt best lekker, gelukkig! “
Martin, cursist Friesland college ICT Mediavormgeving
“Ik vind het tot nu toe een hele bijzondere ervaring. Ik zie veel dingen die mij verbazen. Je ziet hier ‘s nachts veel mensen op straat slapen en er wordt veel gebedeld. Mensen doen hier wel rustig aan. Als we bijvoorbeeld gaan eten bij een restaurant wachten we meestal minimaal een uur of soms nog wel langer. Ik denk dat Mark en ik hier veel mooi beeldmateriaal kunnen schieten want het is gewoon niet met woorden te beschrijven wat hier allemaal gebeurt.”
Thierry, cursist Friesland college ICT.
“Ik ben verbaasd over hoe arm het hier is, mensen wonen in kleine stalen of houten hutjes. Op straat zie je hoe een schaap of een geit wordt geslacht. Als je dat nog nooit hebt gezien is dat best schokkend. We hebben al een beetje kennis gemaakt op school en de omgeving een beetje verkend. Het is hier erg warm en dat is behoorlijk wennen. We zijn op een school waar ICT les wordt gegeven. Hier werken ze met veel minder computers tijdens de lessen.
In de bouw werken allemaal meisjes en dat had ik niet verwacht. We hebben ook draadloos internet aangelegd. Dit is het enige draadloos internet in heel Gondar, een stad van 200.000 inwoners…..”
Bericht van Bennie
“Hallo, ik ben Bennie Donker en woon in Oldeberkoop. Ik doe de opleiding ‘Engineering’ bij het Friesland College, en ik zit nu ook in Gondar voor 7 weken. Het is vandaag 26 februari, en ik zal mijn ervaringen tot nu toe vertellen.
Mijn werkplek tijdens project Gondar on the Move is het hoofdbureau van de Politie in Gondar voor ongeveer 11 dagen. Ik heb daar nu al een aantal taken gedaan, zoals veel elektriciteit opnieuw aangelegd. Dit onder andere bij lampen, stopcontacten, schakelaars en bedrading. Ik ben hier 22 februari mee gestopt. Ze hadden hier bij het politiebureau de verwachting dat ik alles wel even zou doen, maar mijn taak is om Ethiopische cursisten hier iets te leren door instructie.
1 Maart begin ik bij het TVET College in Gondar, een zelfde soort ROC zoals het Friesland College. Hier ga ik bij de opleiding Electro de cursisten ondersteunen bij hun COC examen. Een praktijkexamen waar de Ethiopische cursisten aan meedoen om meer praktijkervaring op te doen. We gaan veel oefenen door te doen, en we eindigen met examentraining. Dit ga ik nu nog 3 weken doen. Ik weet nog niet hoeveel cursisten hier aan meedoen. Maar dat zie ik nog wel. Ik heb hier ook wel zin in. Weer een nieuwe klus om te doen, een nieuwe uitdaging.””
Bericht van Bea
Dag allemaal,
Zittend op het balkonnetje van mijn kamer typ ik mijn laatste verslag vanuit Ethiopië. Het is zondagmiddag, morgen komen onze collega’s ons “verversen” dus een paar dagen overdracht en woensdag vertrekken Willem en ik weer richting Holland, waar we dan donderdag aankomen. Ik blijf Ethiopië een zeer boeiend land vinden.
Nu heb ik nog maar een heel kleinstukje gezien waar vooral de Amharen wonen. Dit zijn prachtige mensen om te zien, lange slanke lijven, vaak een mooi gebit en ze schenken je vaak een glimlach. De bedelarij vind ik meevallen, ik hoop dat dit zo blijft. Dit is maar de vraag, er wordt op dit moment veel gebouwd, vooral grote hotels waar waarschijnlijk straks veel Amerikanen en Engelsen komen. Volgens de berichten willen zij altijd veel geven, vooral aan bedelaars en kinderen. Je raadt de gevolgen.
Het was een pittige tocht van 4 uur heen en 4 uur terug maar het was zeer de moeite waard. Tijdens de rit ga je dus het platteland van Ethiopië ontmoeten. Wat je dan vooral ziet zijn heel veel mensen onderweg. Mannen, vrouwen met van alles op hun hoofd en kinderen die de kudde koeien begeleiden. Velen lopen op blote voeten en als ze ons opmerken wordt er gezwaaid, vooral door de kinderen. Er zijn hier niet veel blanke mensen. We zijn nog zeker een bezienswaardigheid.
De weg van Gondar naar Bahir Dar is geasfalteerd, het laatste uur was onverhard. Het blijkt dat de Ethiopische regering een soort aanbesteding heeft gedaan voor asfaltering van wegen en dat dit per kilometer wordt betaald. China heeft deze aanbesteding gekregen en wanneer er een moeilijk stuk is (bijvoorbeeld een brug) deden ze dit maar eerst niet. Dus het blijft opletten voor de chauffeur. Ook moeten we regelmatig stoppen voor overstekende koeien, ezels of schapen.
Het project Gondar on the Move begint te lopen, de jongens beginnen hun plek te vinden en geven steeds meer vorm aan hun klus. De cultuurverschillen blijven heel groot, een voorbeeld; onze automonteur begon met het opruimen van zijn werkterrein op school, gaf de Ethiopiërs een bezem en liet hen de rotzooi bij elkaar vegen. Dit gebeurt normaal gesproken niet, ieder heeft hier in Ethiopië zijn eigen taak. Het is bijna wat communistisch, als je serveerster bent maak je de tafel niet schoon. Als je bewaker bij een school bent wil je betaald worden wanneer je een ander klusje krijgt.
Al met al heb ik intensieve en heel leerzame weken hier gehad en begrijp ik meer van de cultuur van dit Afrikaanse land. Het is een land in ontwikkeling, hopelijk blijft er vrede zodat er geld gestopt kan worden in huizen- en wegenbouw en in gezondheidszorg en onderwijs.
Eigenlijk bedenk ik net wat hier echt anders is, tijd is hier geen geld. Ik heb een hele tijd gesproken met een Nederlandse vrouw uit Groningen. Zij heeft 2 jaar onbetaald verlof. Zij heeft een klus hier op de universiteit van Gondar, namelijk didactische vaardigheden verbeteren bij de docenten. Ze is hier nu anderhalf jaar en gaat proberen verlenging aan te vragen. Wat haar hier zo bevalt is werken zonder deadlines. Ze vertelt dat de studenten van de universiteit gemiddeld 12 uur per week les hebben. Alle jonge Ethiopiërs willen graag naar de universiteit want dan heb je status. Toch studeren er veel te veel af van de universiteit en krijgen ze daarna geen baan. Er zijn nu te weinig docenten om les te geven. Nog een bijzonder voorbeeld: er is er de opleiding fysiotherapie. Maar als je deze opleiding hebt afgerond is er geen werk. Het hele begrip ‘fysiotherapie’ is nog onbekend bij de bevolking.
Skype verbinding met Gondar
Volgende week zal er een gesprek plaatsvinden met de cursisten van hier (Nederland) en de cursisten in Gondar, het filmpje daarvan zal natuurlijk ook geplaatst worden op de site.
O ja voor degene die niet weet wat Skype is klik HIER
Nieuws vanuit “Bijzondere Gondar”
Bea Walma heeft ook al wat laten horen vanuit het ‘bijzondere Gondar’.
‘Dag allemaal
Het is vrijdagmiddag, 12.30 uur. Op de achtergrond hoor ik gezang van een moskee.
Willem, mijn collega en ICT expert heeft al zijn eerste succes geboekt, namelijk, dat we draadloos kunnen internetten in dit schooltje. Over een paar weken komen er 100 computers van een ROC uit Zwolle en een aantal van deze computers zullen dan door onze jongens, samen met Ethiopische cursisten worden geïnstalleerd.
Wat een indrukwekkende reis tot nu toe! We hebben een goede vliegreis gehad en werden door onze Ethiopische contactpersoon van het vliegveld gehaald. De reis van het vliegveld naar ons hotel was zeer indrukwekkend. Wat een mensen en wat een armoe.
Deze week stond in het teken van acclimatiseren en afspraken maken met scholen, politie, de burgemeester, sporters en bedrijven.
De groep van 9 jongens is erg onder de indruk, vooral van al het vrouwelijk schoon wat hier rondloopt.
Ze worden wel heel beroerd als ze zien dat er een schaap geslacht wordt en ook aan fooien geven moeten ze wennen, soms geven ze veel te veel. Maar ja, alles moet leren..
Zelf vind ik de confrontatie met de armoe het ergste. Al die krottenwijken en toch groeten de mensen vriendelijk en willen kleine kinderen je allemaal een handje geven en ‘hallo’ zeggen.
Ik voel me hier redelijk veilig, durf zelfs alleen over straat te gaan.
Volgende week gaan de jongens echt aan de slag. Maandagochtend de presentatie en dan 5 dagen per week werken en leren.
Dit was mijn ervaring tot nu toe. Tot de volgende mail!
Heel veel groeten uit een stoffig, warm en bijzonder Gondar
Groet,
Bea’
Eerste wireless in Gondar
Inmiddels is de tweede groep cursisten van het project Gondar on the move veilig aangekomen in Ethiopië. Lees verder voor een succesvol verslag van Willem van der Horst, begeleider en vakspecialist ICT
‘Beste lezers,
Terwijl de groep naar een garage ging ben ik de internetverbinding van de school waar we werken gaan onderzoeken. Ik heb na het modem een router aangesloten met WiFi (draadloos). Ik heb mijn eigen pc aangesloten en draaien maar: draadloos. Toen de eigenaar na een tijd kwam kijken, geloofde hij het niet en ben ik samen met hem en mijn laptop naar buiten gegaan . Daar zijn we gaan zitten bij het prieel (wat de vorige groep gemaakt heeft), ik had nog steeds zeer goed contact en kon er lustig op internetten, het surfen gaat prima en zelfs Outlook had mijn 53 nieuwe berichten snel binnen.
Ik vind het heel opvallend hoe mooi en verzorgd de mensen er hier uitzien en snap niet waarom de wegen, tuinen, en bij veel mensen thuis of op het werk het zo’n troep is. De droogte maakt dat alles ook heel snel stoffig wordt.
Verder is het bijzonder dat hier veel mensen hand in hand lopen, zelfs mannen. Jemane zegt dat ze daarmee hun vriendschap bezegelen, ik vind dat mooi om te zien. De jongens uit Friesland hebben er moeite mee en voelen er niets voor om met mij hand in hand te lopen..
Morgen gaat een groep naar het politiebureau om te kijken hoe en wat daar met de elektra moet gaan gebeuren. Ik ga dan met de rest het huidige computerpark, inclusief de bedrading van de school in kaart brengen.
Vanmiddag hebben alle jongens, Bea en ik een oefening gehouden in hoe presenteer je jezelf in het Engels aan de groep. Komende maandag gaat dat in het echt gebeuren. De minibeamer die ik bij me heb geeft helaas veel te weinig licht om hem hier overdag te kunnen gebruiken. Er waren twee jongens die sneeuwfoto’s hadden verwerkt in hun presentatie, dat zal wel bijzonder over komen.
De vrouwen en meisjes zijn hier bijzonder open, kijken niet weg en lachen heel veel. Een van de jongens had vandaag in het restaurant heel veel sjans met een van de bediende en dat ging zelfs zo ver dat ze de hele groep wilde uit nodigen om bij haar thuis een koffieceremonie bij te wonen. Dat hebben we maar even afgehouden. Terwijl ik dit nu typ valt de stroom uit en laat ik nou net 5 minuten geleden mijn lege batterij aan het net te hebben gekoppeld..
Vandaag is een groep met Bea en Gerard naar het politiebureau geweest. Ook daar is de elektra een rotzooi. Een mooie taak om dat te gaan verbeteren.
Ik ben met de rest naar de school gegaan, iedereen meteen met hun laptop buiten aan het internetten. Waren we net 15 minuten bezig, riepen de jongens mij dat internet het niet meer deed. Ik op zoek naar het probleem, ik kreeg zelf op mijn laptop ook geen ipnummer, dan maar bedraad naar de router en nog steeds niets. Uiteindelijk bleek dat de hele wijk geen stroom had, balen!
Ik heb de jongens toen de opdracht gegeven een inventarisatie te maken van alle ict apparatuur hier op school, inclusief bekabeling en de opdracht op te schrijven welk besturingssysteem erop zit.
Al snel kwamen ze weer terug. ‘Hoe moeten we nou kijken welke software erop zit als we geen stroom hebben?’ En als klap op de vuurpijl bleek dat de docent die hier ict-lessen geeft, weg was gegaan vanwege de stroom storing en de sleutel had mee genomen.
Inmiddels kwam de andere groep ook hier en zijn we met z’n allen in een busje naar de plaatselijke ROC gegaan, een hele grote MBO school met 4 duizend leerlingen, voor het grootste gedeelte meisjes. Metsellessen, tegelzetten, auto’s repareren enz. Voor Afrikaanse begrippen denk ik dat ze het daar redelijk goed voor elkaar hebben. Maar ook hier weer de troep op het terrein, en dat terwijl hooguit een derde van de leerlingen echt wat aan het doen was. De directeur van deze overheidsschool ziet gelukkig veel in de samenwerking met de private school van Jemane. Volgende week gaan we een opendag houden voor de leerlingen van dat ROC.
Hier laat ik het voor vandaag even bij, want Jemane wil kijken of ik ook bij hem thuis draadloos kan internetten, hij woont zo’n 70 meter van de school.
Jullie horen snel meer!’,
Willem van der Horst, begeleider èn vakspecialist ICT
Gondar on the move deel II
Aanstaande zondag is het weer zover. Dan vertrekken voor de tweede keer 9 cursisten van verschillende opleidingen van het Friesland College naar Gondar in Ethiopië. Vorige jaar april is door een groep van 7 cursisten een goede basis gelegd om met een nieuwe lichting cursisten vol vertrouwen en enthousiasme verder te gaan met dit project!
(klik op de flyer voor een grotere weergave)
Nu gaan er 3 ict-ers, 1 autotechnicus, 3 metaal jongens en 2 cursisten van het Cios mee. Onder begeleiding van docenten van het Friesland College helpen ze zeven weken lang leeftijdsgenoten in Ethiopië verder in hun praktijkopleiding. Op die manier worden betere kansen op werk en dus een betere toekomst gecreëerd.
‘De uitdaging is dus niet alleen “zal ik de mensen daar kunnen helpen?”, maar ook: “ben ik in staat om me staande te houden”. Niet alleen de mensen in Gondar leren van ons, maar wij zullen ook van hen leren. En daar ben ik ook benieuwd naar, want soms denk ik dat we hier veel verder zijn, maar in overleven zijn zij ons vast de baas. Samenvattend zou ik dus willen zeggen dat we moeten proberen om het goede van 2 werelden samen te brengen en dat lijkt me een hele uitdagende en leuke ervaring die we nooit meer zullen vergeten.’, aldus Thierry Modderman uit Heerenveen.
Project informatie:
Gondar on the Move is een project waarin de stichting Alice O samenwerkt met ROC Friesland College, Gered Gereedschap en het Tsedale Nega Vocational College in Gondar, Ethiopië. Het is een project in het kader van de millenniumakkoorden van het ministerie van Buitenlandse Zaken: Learn4Work voor toegang tot beroepsonderwijs en werk. Het project richt zich onder andere op de sectoren ict, bouw, metaal, vervoer en logistiek. Nederlandse cursisten en hun vakbegeleiders werken in Gondar samen met Ethiopische collega’s in het verbeteren van de beroepsgerichte training. Aanvullend worden banen gecreëerd en zetten Ethiopische cursisten een eigen bedrijf op met steun van microkredieten.
Deelnemers:
Arno Elmers, Alwin Wemer, Benny Donker (Metaal)
Sytse de Vries, (Autotechniek)
Mark den Hollander, Martin Hoekstra, Thierry Modderman (ICT)
Christiaan de Jongh, Henk Vonk (CIOS)